Nieuws

De Brecht is een geliefde werkbezoek locatie

Via Stichting Present Amsterdam kwam een viertal studenten (Juni, Benjamin, Lee en Felicity) tijdens hun werkweek in Nederland een ochtend pannenkoeken bakken samen met onze bewoners.

Bob hielp mee met het voorbereiden van de ontvangst. Hij zette koffie en thee en samen maakten we een gezellige presentatie in de eetzaal. Uiteraard mocht hij als koffieliefhebber het eerste kopje zelf gezette koffie proeven.

Samen met Herman en Mo gaf hij ze een warm ontvangst. Na wat algemene info over de locatie, nam Herman het over en gaf hen een rondleiding.

Vooraf hadden Herman en ik e.e.a. besproken. We wisten dat ze uit Duitsland kwamen. Engels beheersen onze bewoners aardig. “Hoe zit het met je Duits?”, polste ik bij Herman. Herman reageerde met een brede glimlach: “Ich bin von alle markten zu hause.” We lagen dubbel, dit gaat helemaal goed komen. En we grapten verder met wat Nederlands-Duitse verbasteringen.

De groep bleek in Duitsland te studeren, maar ze kwamen uit verschillende windstreken van de wereld t.w. Chili, Duitsland, Nicaragua en Nepal. Ze spraken ‘gewoon’ Engels.

Herman gaf hen de tour du Brecht en liet ook trots zijn kamer zien en zijn uitzicht op de Arena.

Daarna gingen we aan de slag. Al gauw bleek dat ze het idee hadden om pannenkoeken te bakken vóór, in plaats van samen met de bewoners. Ik legde hen onze begeleidingswijze uit welke ik zelf noem “begeleiden met de handen op de rug”. D.w.z. liever uitleggen hoe, in plaats van het over te nemen. Ze vonden het geweldig en pakten het meteen op. Ik bekeek het tafereel met grote trots.

Naceri kwam op het idee om ook pannenkoeken met kaas te bakken. Dit tot verbazing, gevolgd door vreugde van de groep, want dit kenden ze nog niet. Het was voor hen een aangename nieuwe ervaring.
De interactie van de studenten met onze bewoners verliep zo natuurlijk.

Samen met 2 dames serveerde Mo de pannenkoeken aan de bewoners die de eetzaal binnenstroomden. Toen iedereen bediend was, konden we zelf genieten van een pannenkoek. De groep had nu de gelegenheid ook met andere bewoners een praatje te maken.

Tijdens de  evaluatie gaven ze elk aan dat het zo’n leuke ervaring was. Sterker nog: “De leukste activiteit van hun werkweek.” En ze wilden graag de volgende keer hun hele werkweek bij ons doorbrengen. Is dat een eer of niet?!